جناب آقای جهانسوز میرزا دارایی ، داماد ارجمند خاندانمان ، فرزند جناب آقای امیر خسرو دارایی ، ملقّب به برهان السلطنه می باشند . ایشان کــــــه چند سال  پیشاز این دنیا پرگشوده اند ، ویژگی های خوبــــی داشتند که در میان آشنایان ،بسیار برجسته بود :
ایشان فرد خوشخویی بودند و با همگان رفتار درستی داشتند .
هرگز از مقام و موقعیّت خویش ، استفاده ی سوئی نمی کردند .
همواره لبخند شیرینی بر لبانشان بود .
سخن های دلپذیری بر زبان جاری می کردند .
رفتارشان با روستاییان ، بسیار مهربانانه و محترمانه بود .
با آنکه از خاندان سرشناس و قدرتمندی بودنـــــــد و شاید بیست روستا در اختیارشان بود ، رفتارهای شایان تحسینی ارائه می دادند.

هیچگاه کلام ناپسندی از ایشان نشنیدم اهل شـــعر و ادب بودند و پیاپی از ضرب المثل ها ، اشعار فارسی و آذری وآیات قرآنی در سخنان خود سود می بردند و در خلوت عرفانی خویش،شعر های فارسی و آذری می سرودند ؛ این هنر را از پدر شاعرشان ــ که شاعــــــــر  تمام کمالی در عرصه های چامــه سرایی بودند و دیوان ارزشمند « شکرستان » ،برگردان قدرتمندانه ی کتاب کلیله و دمنـــــــــه را بسیار ماهرانه سرودند ــ به ارث برده اندهرگز نشنیدم که از موقعیّت بالای خانوادگـــــی خود سخنی بر زبان آورند و بخواهند کسی را تحقیر کنند .در دوستی ، بی اندازه ثابت قدم بودند و هرگز ارزش های دوستی را فدای خواست های زر و زور مدارانه ی دنیایی نمی کردند . دوستی پایای ایشان با پدرارجمندم ، جناب آقای غفّار خان قربانی ، زبانزد همگان بود .
 کسانی که در حضور ایشان بودند ، همواره از آگاهی های تازه ای بهره مند  می شدند .
 اینجانب که با خانواده ی این شخصیّت شایسته ، در ارتباط همیشگی بودم ، هماره یاد می گرفتم و با رفتار پسندیده ی خانوادگی آشنا می شدم .
سخن در این راستا زیاد است و نوشته به درازا می کشد ... بهتر است این  مقوله را همین جا به پایان ببرم .
 جناب آقای جهانسوز میرزا دارایی ، سه بــــــرادر به نام های جهانگیر میرزا ، منوچهر میرزا و شهریار میرزا و سه خواهر به نام های آزاده ، بهین و مهین داشتندکه جهانگیر میرزا ، فرزند بزرگ خانـــواده ــ آن انسان فرهیخته و فرزانه ــ را حضرت والا می نامیدند ؛ منوچهر میرزا هم فردی صمیمی و خوش برخورد بودند ؛ شهریارمیرزا ، تا رتبه ی عالی دکترا ادامه دادند و اکنون در کشور آمریکا زندگی می کنند ؛ آزاده خانم ، شاعــــری بزرگ هستند و چند کتاب شعر به دوستداران شعر و ادب ارمغان داده اند ؛ مهین خانـــــم ، خواهر دوقلوی بهین خانم که در 24 سالگی از آسمان شعر ایران زمین ، بسوی جاودانگی پرواز کردند،منظومه ی « روباهنامه » را ســـــــــرودند ؛ بهین خانم که مقطع دکترای ادبیّات را پشت سر گذاشتند ، نویسنده ای براستی چیره دست بودند و موفّـــــق به نگارش چند کتاب ارزشمند شدند ؛ کتاب « حرمان » ایشان از اثرگذارترین کتاب هایـــــــی است که خوانده ام ؛ خانم بهین دارایی ، با نگارش کتاب ارزشــــــی « املا و اشتقاق در زبان فارسی » ، پیش از انقلاب اسلامی ایران ، جایزه ی بهترین کتاب ادبی سال را به خود اختصاص داد . با افسوس فراوان ، ایشان هم چند سال پیش از دنیا رفتند .
یاد جناب آقای جهانسوز میرزا دارایی ، آن بزرگمرد جاودانه ی خاندان دارایی  که لطف زیادی به نگارنده داشتند و در دل ها مانده اند ، گرامی باد .
هژبر پاکزاد
 26/ 9 / 1392 خورشیدی